به
نام خدا
با
درود به خدا که گیاه را آفرید و هرچه داریم از اوست
من ولی ناصری در یکی از روستاهای رودبار که در حال حاضر با
الموت تشکیل بخش رودبار الموت را داده است ، متولد شده ام و کلاس اول ابتدائی را
نزد مرحوم رحمت اله منشی زادگان که یادش گرامی باد ، خواندم و سپس به همراه
خانواده عازم یکی از روستاهای شهسوار به نام گلیجان شدم . در سال 1338 به شهر عباس
آباد کوچ کردیم و تا کنون در آنجا زندگی می کنم.
بنده مثل اغلب کشاورز زادگان با انواع گیاهان و کاشت و داشت
و برداشت محصولات کشاورزی از کودکی آشنایی دارم .
در سال 1346
خورشیدی شروع به کاشت گلایول کردم ، بعد از سه سال دوری از محل سکونتم که شهر عباس
آباد بود برای ادامه تحصیل عازم تهران شدم و بعد از اخذ دیپلم طبیعی در سال 1350
عازم خدمت سپاهی دانش در یکی از روستاهای میانه در دامنه قافلان کوه و کنار
رودخانه قزل اوزن شدم .از گشت و گذار در گندمزاران و دیدن انواع گلایول و لاله
وحشی و ... لذت می بردم که علاقه ام به گیاه بیشتر شد و در میان روستائیان عزیز
معروف شده بودم به " سپاهی گل باز " . در پاییز سال 1353 همزمان با
استخدام در آموزش و پرورش به عنوان معلم برای تربیت نوجوانان به پرورش درختچه های
زینتی مثل سیکاس، جونی پروس ، ماگلونیا ، کاملیا ، نوئل ، ستروس و آزالیا روی
آوردم و در همان زمان با مجله غنی باغبان که به همت مهندس بنان و مهندس فقیه و ...
انتشار می یافت آشنا شدم و در آن با رشته ای از پرورش درختان که به نام بنسای بود
آشنا شدم. در سال 1380 در نمایشگاه بین المللی تبریز مقام نخست را کسب کردم که
باعث افتخارم است چون توسط اساتیدی به نام دکتر جوانشیر و دکتر مجتهدی برگزیده شده
بودم و بیش از هشت لوح تقدیر از نمایشگاه های تهران ، قزوین ، مشهد ، بابلسر ،
قائمشهر ، تنکابن و سلمانشهر و ... دریافت کردم . در سال 1386 مجله برزگر در شماره
975 در چهار صفحه مقاله ام را که راجع به بنسای بود منتشر کرد .
مصاحبه و کارم طی گزارشی از شبکه تلویزیونی استان مازندران
و چندی بعد از شبکه جام جم پخش گردید .
در سال 1392 به عنوان باغبان نمونه استان معرفی شدم و گزیده
ای از گزارش آن در فروردین سال 1393 همزمان با تحویل سال نو از تلویزیون استان
مازندران پخش گردید .
در خاتمه باید مطلبی را عنوان نمایم :
آی آدمها ، شما بدون گیاه قادر به زندگی نیستید ولی گیاه
بدون شما خیلی بهتر زندگی می کند ، پس بیائید قدر طبیعت را بدانیم .